Polskie prawo spadkowe uregulowane jest przede wszystkim w Księdze IV Kodeksu cywilnego. Dziedziczenie może następować na podstawie ustawy (dziedziczenie ustawowe) albo testamentu. W braku testamentu spadek przypada najbliższym krewnym w kolejności określonej w art. 931 i następnych Kodeksu cywilnego – w pierwszej kolejności dzieciom i małżonkowi, a w ich braku dalszym zstępnym, rodzicom, rodzeństwu itd. Testament pozwala spadkodawcy na swobodniejsze rozporządzenie majątkiem, jednak swoboda ta jest ograniczona instytucją zachowku. Uprawnionymi do zachowku są zstępni, małżonek oraz – w braku zstępnych – rodzice spadkodawcy. Wysokość zachowku wynosi połowę wartości udziału, jaki przypadałby uprawnionemu przy dziedziczeniu ustawowym, a w przypadku osób małoletnich lub trwale niezdolnych do pracy – dwie trzecie tego udziału.

Spadkobierca może przyjąć spadek wprost (z pełną odpowiedzialnością za długi), z dobrodziejstwem inwentarza (odpowiedzialność ograniczona do wartości aktywów spadku) albo go odrzucić. Oświadczenie w tej sprawie należy złożyć w terminie sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swojego powołania. Do chwili przyjęcia spadku odpowiedzialność za długi spadkowe ogranicza się wyłącznie do majątku spadkowego. Po przyjęciu – w zależności od wybranej formy – odpowiedzialność może obejmować cały majątek spadkobiercy.

W ostatnich latach i w 2026 r. trwają prace nad usprawnieniem prawa spadkowego. Jedną z najważniejszych planowanych zmian jest nowelizacja przygotowana przez Komisję Kodyfikacyjną Prawa Cywilnego, która ma ułatwić odrzucenie zadłużonego spadku. Zgodnie z projektem oświadczenie o odrzuceniu będzie można złożyć już od chwili otwarcia spadku (nawet zanim dla danej osoby zacznie biec termin), a jedno oświadczenie obejmie wszystkie możliwe tytuły powołania do spadku. Ma to wyeliminować pułapkę, w którą obecnie często wpadają spadkobiercy nieświadomi istnienia długów.

Równolegle weszły już w życie lub wchodzą zmiany podatkowe. Nowelizacja ustawy o podatku od spadków i darowizn ujednoliciła moment powstania obowiązku podatkowego – powstaje on dopiero z chwilą formalnego potwierdzenia nabycia spadku przez sąd lub notariusza. Wprowadzono także możliwość przywrócenia terminu na zgłoszenie nabycia spadku w tzw. grupie zerowej (najbliższa rodzina), jeżeli uchybienie terminowi nastąpiło bez winy podatnika. Dodatkowo trwają prace nad rozszerzeniem kompetencji referendarzy sądowych o stwierdzanie nabycia spadku w sprawach beztestamentowych oraz nad dalszymi ułatwieniami przy ujawnianiu praw spadkowych w księgach wieczystych.

Mimo tych zmian fundamentalne zasady prawa spadkowego – ochrona najbliższej rodziny poprzez zachowek, możliwość ograniczenia odpowiedzialności za długi oraz swoboda testowania w określonych ramach – pozostają niezmienione. Projekty nowelizacji zmierzają przede wszystkim do uproszczenia procedur i zwiększenia bezpieczeństwa spadkobierców, zwłaszcza w sytuacjach, gdy spadek jest zadłużony.